Het slikken en de daaropvolgende inspiratie en aspiratie van vruchtwater is een normaal proces dat gedurende het hele leven van de foetus plaatsvindt. In feite nemen het volume van het vruchtwater en het slikken aanzienlijk toe tijdens de laatste paar weken van de zwangerschap, wat aangeeft hoe belangrijk dit proces is voor de ontwikkeling van de foetale longen.

Daarentegen veroorzaakt een verminderd vermogen van de foetus om te slikken en dit proces goed te coördineren met de ademhaling een zeldzame maar ernstige aandoening die bekend staat als polyhydramnion, waarbij overmatig vruchtwater zich ophoopt. Polyhydramnion kan complicaties bij de moeder veroorzaken en een verhoogd risico op misvormingen van de foetus, pulmonale hypoplasie (onderontwikkeling van de longen), hydrops (overmatige vochtophoping in foetale weefsels en lichaamsholten) en overlijden van de foetus.

Bovendien zorgt polyhydramnion als gevolg van een verminderd slikken van de foetus, zoals het geval kan zijn bij neuromusculaire ziekten, ervoor dat postnataal oligohydramnion (laag vruchtwatervolume) optreedt als gevolg van het verminderde vermogen om te slikken en speeksel te produceren.