Prenatale encefalitis verwijst naar een ontsteking van de hersenen die vóór de geboorte optreedt. Deze aandoening is zeldzaam en kan ernstige gevolgen hebben voor de zich ontwikkelende foetus.

Oorzaken

Er zijn verschillende factoren die het risico op prenatale encefalitis kunnen verhogen, waaronder:

* Maternale infecties: Bepaalde maternale infecties, zoals rubella, toxoplasmose, cytomegalovirus (CMV) en herpes simplex-virus (HSV), kunnen de placenta passeren en de foetus infecteren. Deze infecties kunnen ontstekingen en schade aan de zich ontwikkelende hersenen veroorzaken.

* Auto-immuunziekten: Sommige auto-immuunziekten, zoals systemische lupus erythematosus (SLE) en het antifosfolipidensyndroom, kunnen het risico op het ontwikkelen van prenatale encefalitis vergroten.

* Genetische factoren: Sommige genetische aandoeningen kunnen een foetus ook vatbaarder maken voor het ontwikkelen van prenatale encefalitis.

Symptomen

De symptomen van prenatale encefalitis kunnen variëren, afhankelijk van de ernst van de aandoening. Enkele van de mogelijke symptomen zijn:

* Microcefalie: Dit is een aandoening waarbij het hoofd van de foetus kleiner is dan normaal.

* Intra-uteriene groeivertraging (IUGR): Dit is een aandoening waarbij de foetus niet in een normaal tempo groeit.

* Hydrocephalus: Dit is een aandoening waarbij er sprake is van een ophoping van vocht in de hersenen.

* Chorioretinitis: Dit is een ontsteking van het vaatvlies en het netvlies van het oog.

* Sensorineuraal gehoorverlies: Dit is een vorm van gehoorverlies dat wordt veroorzaakt door schade aan het binnenoor of aan de zenuw die het oor met de hersenen verbindt.

* Ontwikkelingsvertraging: Dit is een aandoening waarbij het kind niet voldoet aan de verwachte ontwikkelingsmijlpalen.

* Aanvallen: Dit zijn episoden van abnormale elektrische activiteit in de hersenen die een verscheidenheid aan symptomen kunnen veroorzaken, zoals trillen, schokken en bewustzijnsverlies.

* Meningisme: Dit is een aandoening die stijfheid in de rug of nek, bewegingspijn en gevoeligheid voor fel licht veroorzaakt.

Diagnose

De diagnose van prenatale encefalitis is gebaseerd op een verscheidenheid aan factoren, waaronder:

*De medische voorgeschiedenis van de moeder, inclusief eventuele voorgeschiedenis van infecties of auto-immuunziekten

* De resultaten van prenatale tests, zoals echografie, MRI en vruchtwaterpunctie

* De symptomen van de baby na de geboorte

Behandeling

Er bestaat geen specifieke behandeling voor prenatale encefalitis. Het doel van de behandeling is het beheersen van de symptomen en het bieden van ondersteunende zorg. Enkele van de mogelijke behandelingen zijn onder meer:

* Antivirale medicijnen: Deze medicijnen kunnen worden gebruikt voor de behandeling van maternale infecties waarvan bekend is dat ze prenatale encefalitis veroorzaken.

* Steroïden: Deze medicijnen kunnen worden gebruikt om ontstekingen in de hersenen te verminderen.

* Anticonvulsiva: Deze medicijnen kunnen worden gebruikt om aanvallen onder controle te houden.

* Chirurgie: Een operatie kan nodig zijn om aandoeningen zoals hydrocephalus te behandelen.

* Therapieën: Therapieën zoals fysiotherapie, ergotherapie en logopedie kunnen nodig zijn om het kind met ontwikkelingsachterstanden te helpen.

Prognose

De prognose voor kinderen met prenatale encefalitis hangt af van de ernst van de aandoening en de omvang van de hersenbeschadiging. Sommige kinderen kunnen levenslange handicaps hebben, terwijl anderen mogelijk volledig kunnen herstellen.