Een HCG-test (humaan choriongonadotrofine) detecteert de aanwezigheid van het HCG-hormoon in de urine of het bloed van een persoon. HCG wordt tijdens de zwangerschap geproduceerd door de zich ontwikkelende placenta en de niveaus ervan stijgen snel in de vroege stadia van de zwangerschap. De placenta produceert dit hormoon omdat het de vroege zwangerschap ondersteunt en het corpus luteum in stand houdt. HCG wordt beschouwd als een betrouwbare zwangerschapsindicator en vormt de basis voor de meeste zwangerschapstests thuis en laboratoriumzwangerschapstests.

Hier ziet u hoe een HCG-test zwangerschap detecteert:

1. Implantatie:Wanneer een bevruchte eicel zich in het baarmoederslijmvlies nestelt, begint deze zich te ontwikkelen tot een embryo. Het zich ontwikkelende embryo geeft HCG af in de bloedbaan.

2. Detectie:Na implantatie beginnen de HCG-waarden snel te stijgen en verdubbelen ze elke 2-3 dagen in de vroege stadia van de zwangerschap. Naarmate de zwangerschap vordert, blijven de HCG-waarden stijgen, maar in een langzamer tempo. Ze pieken meestal rond de 8-12 weken zwangerschap en kunnen tot 16 weken duren.

3. Urine- en bloedtesten:Zowel urine- als bloedtesten kunnen de aanwezigheid van HCG detecteren. Bloedtesten zijn echter gevoeliger en kunnen lagere HCG-waarden eerder in de zwangerschap detecteren, soms al 6-10 dagen na de eisprong. Urinetests worden doorgaans gebruikt als zwangerschapstests thuis en meten hogere HCG-waarden vanwege hun lagere gevoeligheid.

De aanwezigheid van HCG in de urine of het bloed van een persoon duidt op een mogelijke zwangerschap. Een positief resultaat op een HCG-test wordt meestal gevolgd door andere tests en klinische evaluaties om de zwangerschap te bevestigen en de voortgang ervan te volgen.