Maternale antilichamen vallen de foetus doorgaans niet aan vanwege verschillende mechanismen die afstoting van het immuunsysteem tijdens de zwangerschap voorkomen. Deze mechanismen omvatten:

Placentale barrière: De placenta, die zich tijdens de zwangerschap ontwikkelt, fungeert als een fysieke barrière tussen de bloedsomloop van moeder en foetus. Het maakt de uitwisseling van voedingsstoffen, zuurstof en afvalproducten mogelijk en voorkomt tegelijkertijd de directe vermenging van moederlijk en foetaal bloed. De placenta produceert ook verschillende hormonen en factoren die de immuunreacties van de moeder tegen de foetus onderdrukken.

Immunologische tolerantie: Het immuunsysteem van de moeder ontwikkelt tijdens de zwangerschap immunologische tolerantie voor de foetus. Dit wordt bereikt via verschillende mechanismen, waaronder de productie van blokkerende antilichamen (IgG) die potentieel schadelijke maternale antilichamen neutraliseren en de regulatie van immuuncellen op het grensvlak tussen moeder en foetus.

Antigene gelijkenis: De foetus erft antigenen (markers op celoppervlakken) van zowel de moeder als de vader. Sommige van deze antigenen kunnen vergelijkbaar zijn met die van de moeder, wat helpt voorkomen dat haar immuunsysteem de foetus als vreemd herkent.

Foetale antigenen: De foetus brengt unieke antigenen (trofoblast-specifieke antigenen) tot expressie die niet aanwezig zijn in de weefsels van de moeder. Deze antigenen worden herkend door het immuunsysteem van de moeder, maar de immuunrespons wordt gewoonlijk gemoduleerd om schade aan de foetus te voorkomen.

Regulerende immuuncellen: Bepaalde immuuncellen, zoals regulerende T-cellen (Tregs), spelen een rol bij het onderdrukken van de immuunreacties tegen de foetus. Tregs helpen het immuunsysteem in evenwicht te houden en overmatige immuunreacties te voorkomen.

Ondanks deze beschermende mechanismen kunnen er nog steeds gevallen van immuun-incompatibiliteit tussen de moeder en de foetus voorkomen, wat kan leiden tot aandoeningen zoals Rh-incompatibiliteit of immuungemedieerde zwangerschapscomplicaties. De hierboven genoemde mechanismen zorgen er echter over het algemeen voor dat maternale antilichamen de foetus niet aanvallen tijdens een gezonde zwangerschap.