Spirometrie is een veel voorkomende longfunctietest (PFT) die de longfunctie meet. Het wordt gebruikt voor het diagnosticeren en monitoren van diverse ademhalingsaandoeningen, zoals astma, chronische obstructieve longziekte (COPD) en cystische fibrose. Spirometrie meet de hoeveelheid lucht die in één seconde krachtig uit de longen kan worden uitgeademd (FEV1) en de totale hoeveelheid lucht die uit de longen kan worden uitgeademd (FVC). De verhouding tussen FEV1 en FVC wordt gebruikt om het geforceerde uitademingsvolume in 1 seconde/geforceerde vitale capaciteit (FEV1/FVC) te berekenen, wat een belangrijke maatstaf is voor de longfunctie.

Naast spirometrie zijn er nog andere PFT's die kunnen worden uitgevoerd:

* Lichaamsplethysmografie: Deze test meet het luchtvolume in de longen en de weerstand van de luchtwegen.

* Verspreidingscapaciteit voor koolmonoxide (DLCO): Deze test meet hoe goed de longen zuurstof uit de lucht naar de bloedbaan kunnen overbrengen.

* Arteriële bloedgasanalyse: Deze test meet het zuurstof- en kooldioxidegehalte in het bloed.

PFT's zijn een belangrijk hulpmiddel voor het diagnosticeren en monitoren van ademhalingsaandoeningen. Ze kunnen helpen de ernst van een aandoening te bepalen en de behandeling te begeleiden.