Psychoanalyse als methode voor de behandeling van psychische aandoeningen werd voor het eerst ontwikkeld aan het einde van de 19e eeuw door de Oostenrijkse neuroloog Sigmund Freud. Freud publiceerde in 1899 zijn baanbrekende werk ‘The Interpretation of Dreams’, dat algemeen wordt beschouwd als de basis van de psychoanalyse. Door zijn klinische observaties en theoretische verkenningen introduceerde Freud sleutelconcepten zoals het onbewuste, overdracht en vrije associatie, die centraal zijn geworden in de praktijk van de psychoanalyse.