Nursing is geëxplodeerd als een beroep. Die uitbreiding ging gepaard met de ontwikkeling van de verpleegkundige theorie of theorieën . Deze theorieën zijn tegenstrijdig , dus controversieel . Een trend in de verpleging theorie is de zogenaamde post - positivisme . Post- positivistische Theorie

Post- positivisme is niet alleen een verpleegkundige theorie fenomeen , het is een meer algemene theoretische , zelfs filosofische , tendens. Positivisme is een theoretische benadering die benadrukt " objectiviteit ", en het de scepter zwaaiden in de verpleging theorie tot de jaren 1960 . Post- positivisme noemde het begrip " objectiviteit " in twijfel met betrekking tot waarnemer vertekening niet alleen in wat wordt waargenomen , maar bij het selecteren van wat waardig observatie is .
Vraag hiërarchieën

Een ander belangrijk aspect van post- positivistische theorie in de verpleging is hoe het zal de kwestie van wetenschappelijke zekerheid en medische protocollen. Post- positivisme beschuldigt positivisme van lineair , stijf , mechanisch , zelfs autoritair . Academische disciplinaire stijfheid komt binnen voor kritiek door post- positivisten als goed, die liever een interdisciplinaire en flexibele benadering van de patiëntenzorg .
Samenwerking

Post- positivistische verpleging theorie benadrukt een samenwerkingsverband tussen medische zorgverleners en patiënten , en moedigt de patiënt - deelname aan het ontwikkelen van plannen voor de behandeling en follow-up .
Nee Anti - wetenschap

Post- positivisme is een kritiek op het positivisme , niet een afwijzing van de wetenschap. De wetenschappelijke methode is nog steeds in de hoogste achting door post- positivisten , die zichzelf zien als hervormers positivisme 's .