Het implantatieproces bij mensen vindt plaats binnen het vrouwelijke voortplantingssysteem, met name in de baarmoeder. Na bevruchting van een eicel door een spermacel ondergaat de resulterende zygote celdelingen en ontwikkelt zich tot een holle bal van cellen die een blastocyst wordt genoemd. De blastocyst reist vervolgens door de eileider en komt de baarmoeder binnen. In de baarmoeder vindt de blastocyst een geschikte locatie en ondergaat het implantatieproces.

Tijdens implantatie hecht de buitenste laag cellen in de blastocyst, bekend als de trofoblast, zich aan de binnenwand van de baarmoeder, het endometrium genoemd. Deze hechting omvat de erosie van het baarmoederslijmvlies en de vorming van bloedvaten die de blastocyst verbinden met de bloedsomloop van de moeder. Via deze bloedvaten begint het zich ontwikkelende embryo zuurstof en voedingsstoffen uit de bloedbaan van de moeder te ontvangen.

De implantatie vindt meestal 6 tot 12 dagen na de ovulatie plaats. Zodra de blastocyst met succes is geïmplanteerd, blijft het endometrium dikker worden en zich ontwikkelen om de groei en ontwikkeling van het embryo tijdens de vroege stadia van de zwangerschap te ondersteunen.