In de hematologie zijn PT en PTT belangrijke tests die het stolvermogen van het bloed meten. Hier is een uitleg van elk:

1. Protrombinetijd (PT) :

- PT meet de tijd die nodig is voordat een bloedmonster stolt na toevoeging van specifieke reagentia.

- Het beoordeelt de functionaliteit van de extrinsieke en gemeenschappelijke stollingsroutes, waarbij de vorming van fibrine betrokken is, het eiwit dat verantwoordelijk is voor de vorming van stolsels.

- PT wordt gebruikt om stoornissen te beoordelen die verband houden met deze stollingsroutes, waaronder tekorten aan stollingsfactoren (zoals factoren II, V, VII en X), evenals de effecten van anticoagulantia zoals warfarine.

2. Gedeeltelijke tromboplastinetijd (PTT) :

- PTT meet de tijd die nodig is voordat een bloedmonster stolt na toevoeging van bepaalde stoffen die de intrinsieke stollingsroute activeren.

- Het beoordeelt de functionaliteit van de intrinsieke en gemeenschappelijke stollingsroutes, inclusief de activering van factoren XII, XI, IX en VIII, evenals de beschikbaarheid van fosfolipiden en calcium.

- PTT wordt gebruikt om stoornissen te evalueren die verband houden met deze stollingsroutes, waaronder tekorten aan stollingsfactoren (zoals factoren VIII, IX, XI, XII en von Willebrand-factor), evenals de effecten van anticoagulantia zoals heparine.

Zowel PT als PTT zijn cruciale tests bij de diagnose en monitoring van bloedings- en stollingsstoornissen, zoals hemofilie, de ziekte van von Willebrand, gedissemineerde intravasculaire coagulatie (DIC), leverziekte en de effectiviteit van antistollingstherapie.