Een hemolytische reactie op een bloedtransfusie is een ernstige en mogelijk levensbedreigende aandoening die optreedt wanneer getransfundeerd bloed de rode bloedcellen van de ontvanger vernietigt. Dit kan gebeuren wanneer de donor en de ontvanger onverenigbare bloedgroepen hebben, vooral wanneer de rode bloedcellen van de donor antigenen bevatten die het immuunsysteem van de ontvanger als vreemd herkent en aanvalt.

Het immuunsysteem produceert antilichamen tegen deze vreemde antigenen, die zich binden aan de getransfundeerde rode bloedcellen en deze vernietigen, wat leidt tot hemolyse (de afbraak van rode bloedcellen). Dit proces kan een reeks symptomen veroorzaken, waaronder:

- Koorts

- Rillingen

- Misselijkheid

- Braken

- Lage bloeddruk

- Snelle hartslag

- Kortademigheid

- Verwarring

- Donkere of rode urine

- Geelzucht (gele verkleuring van de huid en het wit van de ogen)

- Hemoglobinurie (hemoglobine in de urine)

In ernstige gevallen kan een hemolytische reactie leiden tot nierfalen, verspreide intravasculaire stolling (een wijdverbreide stollingsstoornis) en zelfs de dood.

Om hemolytische reacties te voorkomen, worden bloedtransfusies zorgvuldig op elkaar afgestemd op basis van de ABO-bloedgroep en de Rh-factor-compatibiliteit tussen donor en ontvanger. Bloedbanken voeren strenge tests uit om er zeker van te zijn dat het getransfundeerde bloed compatibel is met de bloedgroep van de ontvanger en dat er geen onverwachte antilichamen zijn die tot een reactie kunnen leiden.

Als een patiënt tijdens of kort na een bloedtransfusie symptomen ervaart die wijzen op een hemolytische reactie, moet de transfusie onmiddellijk worden stopgezet en moet de patiënt nauwlettend worden gevolgd en beheerd door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg.