Als een zwangere vrouw sterft en wordt gemummificeerd, kan de foetus een proces ondergaan dat foetale mummificatie wordt genoemd. Dit is een zeldzame gebeurtenis die optreedt wanneer de foetus in de baarmoeder sterft en het lichaam uitdroogt en behouden blijft als gevolg van het balsemingsproces. De gemummificeerde foetus kan in het lichaam van de vrouw blijven of kan tijdens het mummificatieproces worden verwijderd.

In de oude Egyptische cultuur werd mummificatie vaak beoefend om religieuze en culturele redenen. Zwangere vrouwen die gemummificeerd waren, lieten hun foetussen vaak naast zich bewaren. De oude Egyptenaren geloofden dat het hiernamaals een voortzetting was van het leven op aarde en dat de overledene alles nodig zou hebben wat ze nodig hadden in de volgende wereld, inclusief hun kinderen.

In moderne tijden wordt mummificatie zelden beoefend. In gevallen waarin een zwangere vrouw sterft en haar lichaam wordt gebalsemd, kan er echter nog steeds mummificatie van de foetus optreden. De kans hierop is groter als de vrouw in de vroege stadia van de zwangerschap overlijdt, wanneer de foetus nog klein en zacht is.

Foetale mummificatie is een fascinerende en zeldzame gebeurtenis die een kijkje biedt in de levens en overtuigingen van oude culturen. Het herinnert ons er ook aan dat zelfs na de dood de band tussen een moeder en haar kind sterk kan blijven.