Een medische diagnosecode bestaat uit een reeks tekens (allemaal cijfers of een combinatie van cijfers en letters), die wordt gebruikt om:

- ziekten classificeren volgens een coderingsschema

- diagnoses van patiënten vastleggen in digitale medische dossiers

- gegevens versturen naar zorgverzekeraars en andere zorgorganisaties

- kwaliteitsmaatregelen rapporteren

- het beheren van patiëntenpopulaties

- het uitvoeren van klinisch onderzoek

Enkele van de meest voorkomende coderingsschema's zijn:

- Internationale classificatie van ziekten (ICD), onderhouden door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

- Huidige procedurele terminologie (CPT), onderhouden door de American Medical Association (AMA).

- Hierarchisch codesysteem (HCR), onderhouden door het Agency for Healthcare Research and Quality (AHRQ).

- Gesystematiseerde nomenclatuur van de geneeskunde (SNOMED CT), onderhouden door de International Health Terminology Standards Development Organization (IHTSDO).