Gevangen aalmoezeniers en medisch personeel worden volgens de Conventies van Genève gecategoriseerd als 'niet-strijders' of 'beschermde personen'. Dit betekent dat ze niet als wettige militaire doelen worden beschouwd en tegen schade moeten worden beschermd. Ze moeten humaan worden behandeld en dezelfde basisrechten krijgen als andere niet-strijders, zoals het recht op voedsel, water, onderdak en medische zorg. Bovendien mogen zij niet worden onderworpen aan enige vorm van dwang, intimidatie of vernedering.

Kapelaans en medisch personeel moeten ook de mogelijkheid krijgen om hun religieuze of medische taken zonder inmenging uit te voeren. Dit omvat het recht om geestelijke begeleiding en ondersteuning te bieden aan leden van hun eigen geloof, evenals het recht om medische zorg te verlenen aan gewonden en zieken.

Ten slotte moeten gevangengenomen aalmoezeniers en medisch personeel zo snel mogelijk na het einde van het conflict naar hun thuisland worden gerepatrieerd.