De duur van een miskraam kan variëren, afhankelijk van het individu en de specifieke omstandigheden. Er zijn echter enkele algemene tijdsbestekken die een benadering kunnen bieden.

1. Vroege miskraam :Een vroege miskraam, ook wel een chemische zwangerschap genoemd, treedt doorgaans op binnen de eerste twaalf weken van de zwangerschap en vaak voordat iemand zich realiseert dat hij of zij zwanger is. Het duurt meestal maar een paar dagen tot een paar weken en lijkt op een zware menstruatie met het passeren van weefsel en bloedstolsels.

2. Late miskraam :Een late miskraam vindt plaats tussen de 13e en 24e week van de zwangerschap. Het kan enkele dagen tot enkele weken duren, met zwaardere bloedingen en intensere krampen vergeleken met een vroege miskraam. Bij sommige late miskramen kan medische interventie nodig zijn, zoals dilatatie en curettage (D&C), om eventueel achtergebleven weefsel te verwijderen.

3. Gemiste miskraam :Bij een gemiste miskraam is het embryo of de foetus gestopt met ontwikkelen, maar het lichaam stoot het zwangerschapsweefsel niet op natuurlijke wijze uit. Dit type miskraam kan enkele weken of zelfs maanden duren voordat het wordt geïdentificeerd en medische behandeling of interventie wordt gezocht.

Het is essentieel om te onthouden dat iedereen een miskraam anders ervaart, en dat de fysieke en emotionele impact kan variëren. Het is altijd raadzaam om tijdens een miskraam een ​​beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg te raadplegen of medische hulp in te roepen voor begeleiding en ondersteuning.