Keizersnede: chirurgische anatomie en procedure

Keizersnede (C-sectie) gaat terug tot oude tijden (mythologie). Vroeger alleen bij dode/stervende vrouwen. Betere anatomiekennis, aseptische technieken, anesthesie maakten succesvolle C-secties mogelijk (einde 19e eeuw). 2008: 32,3% van bevallingen.

Algemene anatomie

Normaal: baarmoeder in onderbuik. Zwangerschap: groeit tot watermeloengrootte. Gewiegd door bekkenbotten, ondersteund door buikspieren. Andere organen verschuiven: lever/milt/maag naar boven; dunne darm naar boven/zijden/achterkant; blaas blijft onder/voor baarmoeder. Volle termijn: baarmoeder vult buikholte van schaamstreek tot ribbenkas.

Openen buikwand

Chirurg snijdt door lagen: huid, subcutaan weefsel, fascia, spieren. Dan peritoneum (buikholte bekleding). Baarmoeder ligt direct eronder. Verhoogde bloedtoevoer -> chirurg let op bloedvaten. Baarmoederslagader vertakt zich. Bulten heupbotten (anterieure superieure iliake kammen) als oriëntatiepunten.

De baarmoeder

Drie spierlagen. Transversale of verticale incisie. Transversaal -> toekomstige vaginale bevalling mogelijk. Verticaal -> zwakkere litteken, meer herhaalde C-secties. Na openen: vruchtzak zichtbaar.

Baby bevallen

Chirurg opent vruchtzak, zuigt vruchtwater af. Normaal: vruchtzak breekt vroeg ('water breken'). Baby voorzichtig uitgehaald; arts/verpleegkundige reinigt neus/mond. Navelstreng verbindt baby met placenta (sponsachtig orgaan, bloedsysteem moeder-baby). Streng geklemd/gesneden. Placenta (nageboorte) los van baarmoederwand, verwijderd. Baarmoeder gespoeld, incisies gehecht.