Definitie
ADHD = neurologische aandoening: hyperactiviteit, impulsiviteit, focus/aandachtsproblemen. Diagnose: symptomen ernstig genoeg voor impact in 2 levensdomeinen (kind: thuis + school; volwassene: thuis + werk).
Subtype: Onoplettend (ADD)
Geen hyperactiviteit/impulsiviteit. Grote moeite focus/oplettend, zonder gedragsproblemen hyperactieve kinderen.
Stijgende prevalentie
- Jaren '70: <3% bevolking.
- CDC 2011: ~11% VS-kinderen gediagnosticeerd (6,4 mln).
- ~6,1% neemt psychostimulantia (Ritalin).
- Meest voorkomende chronische kinderziekte (meer dan astma).
- Ook dramatische stijging volwassenendiagnoses.
Controverse: Echte toename of overdiagnose?
- Echte toename of makkelijk label voor 'niet-confomerend' gedrag/te hoge eisen?
- Sommigen twijfelen aan bestaan ADHD.
- Meerderheid gediagnosticeerden → langdurige psychostimulantia (AAP advies).
- Voor zorgevoerders: geen twijfel dat ADHD bestaat en slopend kan zijn. Ernstige gevallen: geen focus voor leren, constant in problemen, geen vriendschappen → falen, laag zelfrespect. Moet zorgvuldig gediagnosticeerd/behandeld worden.
Overdiagnose bewijs?
- Onderzoek: augustus-geborenen >2x vaker ADHD-diagnose + medicatie dan september-geborenen.
- Reden: 1 sept cutoff → augustus = jongste in klas, september = oudste. Geen rationele reden voor seizoensverschil → onvolwassenheid verward met ADHD.
Context is koning
Lerker A ziet groot probleem, Lerker B ziet mild probleem = zelfde gedrag. Vooral bij mildere gevallen (meeste diagnoses nu). Juiste diagnose: beperkingen in >1 setting, bij >1 volwassene.
Doel van deze serie
Controverses/mythes over ADHD en behandeling ontwarren – niet alleen in publiek/internet, maar ook onder professionals. Duidelijk maken wat we weten en niet weten over dit vaak misbegrepen syndroom.
