Een zeldzame maar vervelende loopblessure

Inspanningscompartimentsyndroom (chronisch compartimentsyndroom) = ongewone, bewegingsgerelateerde neuromusculaire aandoening. Soms verward met shinsplints (andere aandoening).

Pathofysiologie

Hardlopen → beenspellen zwellen door bloedtoestroom. Onderbeenspieren in compartimenten (fascia = taai bindweefsel). Bij syndroom: fascia niet elastisch genoeg → onvoldoende ruimte voor spieruitzetting. Spierzwelling → druk op fascia + inhoud (bloedvaten, spieren, zenuwen). Fascia rekkt niet → druk opbouw tot activiteit stopt. Druk → verstoorde bloedtoevoer spieren/zenuwen → celbeschadiging (zuurstof/voedingsstoftekort).

Symptomen

Iedereen kan ontwikkelen, meest bij repetitieve sporten (hardlopen). Pijn/krampen TIJDENS oefening. Ook: gevoelloosheid, moeite voet bewegen, zichtbaar uitpuilende spieren.

Diagnose

Eerst andere aandoeningen uitsluiten: tendinitis, zenuwinbeklemming, vasculaire claudicatio, shinsplints. Dan: katheter meting druk spiercompartimenten voor/na training. Diagnosecriteria (NYU Hospital Bulletin): intracompartimentele druk ≥15 mmHg voor training, ≥30 mmHg 1 min na training, OF ≥20 mmHg 5 min na training.

Behandeling

Enige zekere niet-chirurgische oplossing: causale activiteit stoppen (voor toegewijde hardloper onacceptabel). Chirurgie (fasciotomie): fascia scheuren → compartimentinhoud kan uitzetten tijdens lopen. Voor operatie: minder radicale therapieën proberen (orthesen, fysiotherapie, massage, NSAIDs). Harder ondergrond → zachtter oppervlak (modderpad) kan helpen (AAOS).