De energie die de spieren van het menselijk lichaam nodig hebben, is afkomstig van de afbraak van glucosemoleculen via een proces dat cellulaire ademhaling wordt genoemd. Glucose is een soort suiker die wordt verkregen uit het voedsel dat we eten en via de bloedbaan naar de cellen wordt getransporteerd.

Het proces van cellulaire ademhaling vindt plaats in de mitochondriën van cellen. Het omvat drie hoofdfasen:glycolyse, de Krebs-cyclus (ook bekend als de citroenzuurcyclus) en oxidatieve fosforylering. Hier is een overzicht van elke fase:

1. Glycolyse:

- Komt voor in het cytoplasma van de cel.

- Glucose wordt afgebroken tot twee pyruvaatmoleculen.

- Genereert een kleine hoeveelheid ATP (adenosinetrifosfaat), de energievaluta van de cel.

2. Krebs-cyclus (citroenzuurcyclus):

- Vindt plaats in de mitochondriën.

- Elk pyruvaatmolecuul wordt verder afgebroken tot koolstofdioxide, waarbij energie vrijkomt in de vorm van ATP.

- Genereert ATP, NADH (nicotinamide-adenine-dinucleotide) en FADH2 (flavine-adenine-dinucleotide), die hoogenergetische elektronen dragen.

3. Oxidatieve fosforylering:

- Komt voor in het binnenste mitochondriale membraan.

- NADH en FADH2 geproduceerd in de voorgaande fasen geven hun hoogenergetische elektronen door aan de elektronentransportketen.

- Terwijl elektronen door de elektronentransportketen bewegen, wordt hun energie gebruikt om waterstofionen door het membraan te pompen, waardoor een concentratiegradiënt ontstaat.

- De stroom waterstofionen terug door ATP-synthase, een enzym, stimuleert de synthese van ATP.

Uiteindelijk genereert de afbraak van glucose door cellulaire ademhaling ATP, dat dient als de primaire energiebron voor cellen en spieren. Deze reacties voorzien de cellen van de energie die nodig is om verschillende functies uit te voeren, waaronder spiercontractie, overdracht van zenuwimpulsen en andere essentiële cellulaire processen.