Jodium is cruciaal voor schildklierbalans, metabolisme en energie. Zeewier kan jodiuminname verhogen. Kelp en dulse zijn beide rijk, maar verschillen in gehalte. Bij schildklierproblemen: altijd arts raadplegen, niet zelfmediceren.

Kelp

Kelp is een bruine alge uit koele oceaanwateren (tot 15 m diep, lengte tot 450 m). Bevat calcium, koper, magnesium, jodium, eiwitten, vezels, weinig calorieën, geen vet. Volgens Preedy (Comprehensive Handbook of Iodine) bevat 1 g kelp 1.820 mcg jodium.

Dulse

Dulse groeit in Noord-Atlantische en Pacific Northwest, heeft sterke smaak en taaie textuur. Rijk aan eiwitten, kalium, ijzer, vitamine K en jodium. 1 g dulse bevat 72 mcg jodium – veel minder dan kelp.

Synergie van mineralen

Volgens Dr. Gabriel Cousens kan dulse toch een betere jodiumbron zijn door hogere mangaaninhoud, die de opname en functie van jodium verbetert. Mineralen werken samen; de juiste balans is belangrijk.

Let op bij schildklieraandoeningen

Bij hyperthyreoïdie, kriebels of slapeloosheid: vermijd grote hoeveelheden kelp of dulse (kunnen klachten verergeren). Alleen onder medisch toezicht gebruiken. Ook niet tijdens zwangerschap of borstvoeding.