Onvermijdelijk: je kind hoort slechte taal (school, TV, straat) en probeert het zelf. Hoe je reageert hangt af van leeftijd en waarden – maar consistentie is sleutel.

1. Geen schok of lachen

Sterke reactie (woede/lachen) = herhaling voor aandacht (Ouders Magazine). Negeren → kind realiseert: geen effect → stopt vaak vanzelf.

2. Duidelijke regels van start

Zodra kind 'slecht' vs 'neutraal' scheidt: bespreek wat niet mag. Categorieer: "schuivende" woorden (dom) vs no-go (racistisch/seksistisch). Laat kind lijstje maken, codeer met eerste letter (F-woord, S-woord). Voeg toe als lijst te kort. Bedenk alternatieven: "schieten", "fudge", "boohockey!".

3. Consistent handhaven

Waarschuw voor consequenties, voer uit bij elke overtreding. Creatief: badkamerstraf. Ouder kind: verlies privileges (kwart zakgeld per keer).

4. Lof voor gezonde taal

"Leuk dat je je grote woordenschat gebruikte om boosheid te zeggen ipv te schelden." Positieve versterking werkt beter dan straf.

5. Oefen wat je predikt

Kind hoort schelden thuis? Verwacht niet betere taal. Excuses als je zelf uitglijdt → schelden is niet "volwassen".

Consistentie, humor en eigen voorbeeld vormen de taal van je kind meer dan enige regel.