Zwemmers klagen al decennia over gevoelige tanden. Sinds 1982 wetenschappelijk bewezen: gechloreerd water tanderoosie. Hoe zit dat?

Chemie

• Chloorgas (grote zwembaden) + water → chloorzuur (zuiverend) + zoutzuur (schadelijk).
• Vrij chloor regelt pH-balans. Misbeheer → te laag pH → zoutzuur → glazuurerosie.

Onderzoeksresultaten

• 39% zwemclubleden had tanderoosie (Am J Epidemiol).
• Wedstrijdzwemmers (3-4 weken hoog chloor) → snelle erosie/gevoeligheid (Am J Dent, J Can Dent Assoc).
• Recreatief zwemmen: verwaarloosbaar risico.

Risicofactoren

• Gasgechloreerde baden (economisch, EPA-goedgekeurd).
• Frequentie: dagelijks/wekelijks training = hoog risico.

Bescherming

• Mond gesloten houden tijdens zwemmen.
• Chloorniveau checken (ruik zware chloorlucht = hoog).
• pH-teststrips kopen voor thuiscontrole.
• Tandarts: fluoridebekleding bij frequente zwemmers.

Goed nieuws

Nederlands onderzoek: lage erosie zelfs bij zure baden. Dagelijkse pH-controle standaard.