Wat is glandulaire koorts?

Glandulaire koorts, veroorzaakt door het Epstein-Barr-virus (EBV), is een veelvoorkomende virale infectie. Volgens de CDC verhoogt het tijdens de zwangerschap niet het risico op geboorteafwijkingen of zwangerschapsverlies. Toch is het belangrijk uw arts te raadplegen bij verdacht op mononucleose.

Immuniteit en overdracht

Rond 95% van de volwassenen heeft al antistoffen tegen EBV. Als u immun bent, krijgt uw baby via de placenta maternale antistoffen die de eerste maanden beschermen. Het virus verspreidt zich via speeksel.

Symptomen en waarschuwingssignalen

Kenmerkend zijn koorts, extreme vermoeidheid, gezwollen klieren, keelpijn en soms leveraandoeningen (geelwording, buikpijn, verminderde eetlust). Een geruptureerde milt is een medisch noodgeval. Hoge koorts (≥39,4 °C) in het eerste trimester kan het risico op geboorteafwijkingen verhogen; koorts daarom actief bestrijden.

Behandeling en herstel

Er is geen antivirale medicatie; rust (10–12 uur per nacht), voldoende vocht, paracetamol bij koorts/pijn en een uitgebalanceerd dieet zijn de standaardadviezen. Omdat zwangerschap al vermoeidheid geeft, is extra rust vaak nodig. Goed eten versnelt herstel en zorgt voor optimale voeding van de baby.

Heractivering van het virus

EBV kan na een acute infectie in de cellen sluimeren en tijdens de zwangerschap heractiveren. Een Noors onderzoek (2005) toonde aan dat significante heractivering gepaard ging met iets kortere zwangerschappen (gemiddeld 271 vs 279 dagen), maar niet met verhoogde foetale sterfte.