Natuurlijke en synthetische oestrogeen-achtige stoffen in voedsel

Zowel natuurlijke componenten als additieven kunnen in het lichaam als oestrogeen fungeren. Fyto-oestrogenen (isoflavonen, lignanen) komen van nature voor; kunnen overgangsklachten bestrijden, botmassa verhogen, maar effecten nog in onderzoek. Xeno-oestrogenen (additieven) kunnen meer schade dan goed doen.

Soja (isoflavonen)

Soja-isoflavonen binden aan oestrogeenreceptoren -> zwak oestrogeenachtig effect. Linus Pauling Institute: stimuleren botgroei via fyto-oestrogeen eigenschappen. Laag oestrogeen na overgang -> botverlies; rijk sojadieet behoudt botintegriteit.

Zaden (lignanen)

Lijnzaad, pompoenpitten, papaver, sesam, volle granen. Binden aan oestrogeenreceptoren, nabootsen hormoonwerkingen. Linus Pauling Institute: veel minder krachtig dan lichaamseigen oestrogeen. Weinig bewijs voor schadelijke effecten.

Overige fyto-oestrogeen bronnen

Peulvruchten (kikkererwten, linzen), volle granen (gierst, sorghum), groenten/fruit (bessen, broccoli, spruitjes, boerenkool), kruiden (tijm).

Additieven: xeno-oestrogenen

Voedseladditieven die oestrogeen nabootsen. Studie Chemical Research in Toxicology (2009): negatieve effecten (borstkanker toename vrouwen, sperma afname mannen). Nieuwe detectiemethode onthulde twee onbekende xeno-oestrogenen: propylgallaat (conserveringsmiddel in vet voedsel) en 4-hexylresorcinol (kleurbescherming schelpdieren).