Er zijn veel manieren om de hartslag te meten (radiale pols, halsslagader, lies, voet). De keuze hangt af van gemak, doel en nauwkeurigheidsbehoefte. De apicale hartslag, gemeten met een stethoscoop, is de meest nauwkeurige niet-invasieve methode voor een complete hartbeoordeling zonder ECG.

Pulslocaties

De radiale pols (pols) is meest gebruikelijk en handig. Andere locaties: carotispuls (nek, veel gebruikt bij training), femorale puls (lies, hartcatheterisatie), pedale puls (voeten, bloedsomloop benen). Deze pulsen zijn meestal tastbaar.

Identificatie van de apicale puls

Het verschil: de apicale puls moet beluisterd worden met een stethoscoop – je kunt hem niet voelen. Plaats de stethoscoop midden op de borst, iets naar links, op de top van het hart (onder de linker tepel, in lijn met de middenklavicula). Luister een volle minuut.

Wat de zorgverlener luistert

Telling, ritme, kracht en gelijkheid van hartsamenwerking. Bij gezonde volwassenen: een "lub-dub" geluid (spanning/ontspanning). De twee geluiden moeten gelijk zijn; niet één overwegend zwakker of "begrenzer" (luider/krachtiger). Ritmebeoordeling sluit onregelmatige of overgeslagen slagen uit (dysritmie, hartkloppingen, fibrillaties). Een getraind oor luistert ook naar ruis en gefolter. Bij onregelmatigheid: Doppler-studie, ECG, echocardiogram voor oorzaak en gevolgen.

Beïnvloedende factoren

Lichaamsbeweging, temperatuur, houding, bloeding, bloeddrukproblemen, geneesmiddelen, emoties/stress, longconditie (Shelton State Community College).