De WHO voegt "gaming disorder" toe aan ICD-11 – eerste keer als diagnoseerbare geestelijke gezondheidsstoornis. Paul Hokemeyer, Ph.D. (verslavingstherapeut): "Niet verrast – ik zie het klinisch al jaren. Exponentiële toename afgelopen decennium."

De 3 diagnostische criteria (WHO)

1. Verminderde controle: onvermogen spelactiviteiten te reguleren, ondanks negatieve gevolgen.
2. Toenemende prioriteit: gamen gaat voor boven alle andere interesses/activiteiten (buiten spelen, eten, douchen, slapen).
3. Voortzetting ondanks schade: negatieve impact op school/werk, hygiëne, voeding, slaap, relaties.

Voor diagnose: patroon moet ernstig zijn → significante beperking in persoonlijk/gezins/sociaal/onderwijs/beroepsfunctioneren, normaal ≥12 maanden.

Risicogroepen & behandeling

Adolescenten kwetsbaarder: "verslavende aard van puberbrein, bedraad voor opwinding/overstimulatie. Van introductie tot obsessie in weken." Prevalentie: Oxford-studie: 2-3% van regelmatige gamers toont verslavingssymptomen.

Behandeling (Dr. Poznyak, WHO): therapie, begrip omstandigheden, meer sociale/gezinsondersteuning. Klassificatie zorgt dat gezondheidswerkers bewuster zijn en hulp toegankelijker wordt.

Actie

Vermoed je gamingstoornis? Raadpleeg een geestelijke gezondheidsprofessional. Het is officieel een echt probleem.