De eerste paniekaanval verget ik nooit. In een drukke koffieshop, normaal gesprek, thee nuttend – toen sloeg het toe.

De ervaring

• Geluiden werden luid, een bonk in mijn oren.
• Lichaam heet, huid rood (alsof koorts).
• Hart klopte hoorbaar versneld – angst dat iedereen het hoorde.
• Lichten te fel, geen focus mogelijk.
• Misselijkheid, angst te overgeven.
• Acute paranoia: elk paar ogen keek me aan, las mijn gedachten.

Ik wilde weg, maar benen verdoofd, vastgeklonken aan stoel. Alleen een gefluister: "Kunnen we gaan? Ik voel me niet goed."

Hoe herken je een paniekaanval?

40 miljoen VS volwassenen hebben angststoornis (ADAA). Symptomen variëren, maar een ding is zeker: angstaanjagend en slopend. Ik durfde maanden niet het huis uit na mijn eerste aanval.

Hulp en hoop

Dr. William Marchand: "Belangrijkst: paniekaanvallen zijn niet gevaarlijk. Ze voelen ongemakkelijk, maar zijn niet schadelijk. Erken dat, laat het doorgaan. Onderdrukken verergert het."

Oorzaak onbekend, maar professionele behandeling (meestal cognitieve gedragstherapie) helpt. Dr. Kate Cummins: "Meditatie en mindfulness leren coping skills."

Bij mij: therapie maakte aanvallen verdwijnen. Gezonde leefstijl (voldoende slaap, angst omzetten in actief zijn/training) helpt enorm.

Jij? Heb je ooit een paniekaanval gehad? Hoe ging je ermee om? Welke coping-strategieën werk(te)n voor jou?