Hypothyreoïdie – een te trage schildklier – gaat gepaard met vermoeidheid, gewichtstoename, koudegevoeligheid en meer. Maar de gevolgen voor het hart worden vaak onderschat. Onbehandeld kan het leiden tot ernstige hartproblemen.

Wat is hypothyreoïdie?

De schildklier produceert te weinig hormonen. Behandeling bestaat uit synthetische schildklierhormonen. Blijft de aandoening onbehandeld, dan loopt het hart risico op schade door diverse mechanismen.

Pericardiale effusie: vocht om het hart

Een opbouw van vocht in de zak rond het hart (pericard) kan optreden bij hypothyreoïdie. De ontsteking zet druk op het hart, wat de pompfunctie vermindert en tot hartfalen kan leiden. Behandeling richt zich op het herstellen van de schildklierfunctie, aangevuld met ontstekingsremmers of soms chirurgie.

Vergroot hart (cardiomegalie)

Een onderliggend schildklierprobleem kan het hart doen vergroten. Symptomen zijn kortademigheid, duizeligheid, afwijkend hartritme, zwelling en hoest. Het grootste risico is hartfalen door uitrekking van de linkerkamer. Herstel van de schildklierfunctie is de sleutel tot verbetering.

Hartfalen door mucine-ophoping

Bij hypothyreoïdie hoopt mucine (een weefselstof die water bindt) zich af in de hartspier. Dit veroorzaakt zwelling en verzwakking van het hart, met als gevolg hartkloppingen, een te lage of te hoge hartslag en uiteindelijk hartfalen. Ouderen met ernstige hypothyreoïdie en een hoog TSH-waarde lopen het grootste risico.

Conclusie

Vroegtijdige diagnose en behandeling van hypothyreoïdie zijn essentieel om hartaandoeningen te voorkomen. Regelmatige controle van schildklierwaarden en hartfunctie bij bekende patiënten is cruciaal.