Negatieve invloeden in de kindertijd kunnen blijvende sporen nagelen in de persoonlijkheid, leiden tot emotionele problemen, risicogedrag en relationele moeilijkheden. Volgens de American Psychological Association spelen zowel genetica als omgevingsfactoren een rol bij de ontwikkeling van persoonlijkheidsstoornissen, met recente onderzoek de nadruk verschuivend naar hun interactie.

Televisie en geweld

Herhaalde blootstelling aan gewelddadige TV-programma's verhoogt agressief gedrag en kan ontgevoelingsproblemen veroorzaken (minder empathie) of angst (wereld als gevaarlijke plek). De Surgeon General, het National Institute of Mental Health en de APA bevestigen deze negatieve impact op de kinderpersoonlijkheid.

Videogames: interactief geweld

Onderzoek van dr. Craig Anderson (Iowa State University) toont dat gewelddadige videogames een nog groter effect hebben dan TV: ze zijn interactief en wijzen de speler de rol van agressor toe. Dit verhoogt agressieve gedachten en gedrag meer dan passief kijken.

Vloeken: context bepaalt schade

Dr. Ronald Riggio (Psychology Today) benadrukt dat niet het vloeken zelf, maar de context (bijv. verbaal geweld) schadelijk is. Onderzoek van Jay & Janschewitz (Association for Psychological Science) toont dat vloeken op zich meestal geen negatieve gevolgen heeft.

Kindertrauma en depressie

Naast genetische aanleg voor depressie, kunnen traumatische ervaringen (dood ouder, misbruik, verwaarlozing, getuige van huiselijk geweld, depressieve ouder) leiden tot hulpeloosheid, hopeloosheid, woede en schuld. Volgens de Harvard Mental Health Letter manifesteren depressieve kleuters zich in fobieën, schoolkinderen in agressie, en adolescenten in delinquent gedrag en middelenmisbruik.