Belang van urineanalyse

Niet meer proeven op diabetes, maar nog steeds cruciaal: nierziektes, urineweginfecties, diabetes mellitus detectie/volgeling. Complete analyse: uiterlijk, specifiek gewicht, geur, pH, glucose, ketonen, eiwitten, bloedcellen, casts, nitrieten, leukocyten esterase.

Wat wordt getest?

• Uiterlijk: Kleur (geel/stro/oranje normaal; rood/roodbruin = bloed/spieren/medicijnen/kleurstof), troebelheid (schuimend = veel eiwit)
• Specifiek gewicht: Nierconcentratievermogen. Hoog = geconcentreerd (uitgedroogd). Laag = verdund.
• Geur: Normaal zwak. Sterk = zeldzame ziekten (bv. ahornsiroopziekte).
• pH: Normaal bereik. Bacteriën (urineweginfectie) → hoger. Diabetes → lager.
• Glucose: Positief = diabetes mellitus (bevestiging nodig). Let op: alleen glucose, niet fructose/galactose (pasgeborenen).
• Ketonen: Alleen bij diabetische ketoacidose (levensbedreigend) of uithongering.
• Eiwitten: Normaal minimaal (alleen albumine). Diabetes + hoog albumine = nierschade.
• Bloedcellen: Rode = schade nieren/stenen/blaasontsteking. Witte = infectie bestrijding. Epithecelen: normaal, maar veel = beschadigde tubuli/proteinurie.
• Casts: In niertubuli gevormd (eiwitten/cellen/puin). Rode bloedcellen = capillair/tubuli schade. Witte = nefritis. Granulair = necrose (zuurstoftekort). Wasachtig = nierfalen.
• Nitrieten: Positief = bacteriën in urinewegen (maken nitrieten).
• Leukocyten esterase: Enzym van witte bloedcellen = bacteriële urineweginfectie.