Honing wordt vaak als suikervervanger aangeduid, maar haalt zijn zoetheid juist uit een complex mengsel van suikers – tot 24 verschillende soorten. 'Suiker' is een verzamelnaam voor koolhydraten in diverse structuren.

Sucrose (Tafelsuiker)

Disaccharide: fructose + glucose gekoppeld via zuurstofatoom. Zure stoffen (citroensap) kunnen deze binding breken. In honing aanwezig in lage concentratie.

Fructose & Glucose – Hoofdcomponenten (~85%)

Vrije monosacchariden. Fructose (vruchtensuiker), glucose (lichaamseigen brandstof). Volgens USDA Handbook 335 (White & Doner, 1980) vormen ze samen ~85% van honingsuikers. Ook bekend als levulose (fructose) en dextrose (glucose).

Maltose (Moutsuiker)

Disaccharide: 2× glucose. Ontstaat bij gekeimd graan (bierbrouwen). Gebruikt als zoetstof & voor krokante laag (bijv. eendenvel).

Overige Oligosacchariden (Honingdextrines)

Oorspronkelijk ongedefinieerd 'honingdextrine' bleek mengsel van di- en trisacchariden: maltose, maltotriose, theanderose, kojibiose, isopanose, centose, erlose, panose, maltulose, gentiobiose, turanose, plus isomaltotetraose, isomaltopentaose. ontstaan via enzymatische reacties bij productie/verwerking.

Deze complexiteit maakt honing uniek: niet één suiker, maar een spectrum met verschillende verteerbaarheid en metabolische effecten.