Drie soorten anesthesie

Anesthetica blokkeren zenuwgeleiding om pijn te voorkomen: lokaal (klein gebied), regionaal (zenuwgroep/lichaamsdeel), algemeen (bewusteloosheid). Elk type gebruikt specifieke middelen met eigen werkingsduur.

Lidocaïne

Veelgebruikte verdoving voor lokale en regionale anesthesie. Blokkeert zenuwsignalen → tijdelijk gevoelsverlies. Ingrediënt in OTC-gels/cremes voor zonnebrand, gordelroos. Artsen injecteren het voor hechten, biopt, kleine excisie. Ook voor zenuwblokkades en epidurale anesthesie.

Sevofluraan

Snelwerkende, geïnhaleerde algemene anesthesie. Veroorzaakt bewusteloosheid én spierontspanning (noodzakelijk voor chirurgie). Goedgekeurd voor volwassenen en kinderen. Mogelijke bijwerkingen: hoest, verhoogde spuw, misselijkheid, braken, beven, hoesten, slapeloosheid, duizeligheid.

Propofol

Intraveneuze algemene anesthesie voor inductie en handhaving. Na stoppen infusie: ontwaken in 10-15 min. Ook voor sedatie bij regionale anesthesie. Goedgekeurd voor kinderen en volwassenen. Let op: DEA labelt propofol als "drug of concern" wg misbruikpotentieel. In tegenstelling tot andere anesthetica kan ontwaken met euforiegevoel gaan. Lage doses geven naar verluidt een "high". Studie (2007): 18% anesthesie-opleidingen rapporteerden personeelsmisbruik over 10 jaar. Ongevallen met dodelijke afloop gemeld.