De ziekte van Parkinson is niet direct dodelijk en verkort de levensverwachting niet noodzakelijk. Secundaire complicaties in latere stadia kunnen wel dodelijk zijn. Neurologen gebruiken de Unified Parkinson's Disease Rating Scale om progressie te meten; de hoogste score duidt op volledige handicap en hulpeloosheid. Sommige patiënten bereiken dit punt nooit, zelfs na 15 jaar.

Bewegings- en evenwichtsproblemen

De vier hoofdsymptomen (trilling, stijfheid, traagheid, verminderd evenwicht) verergeren tot afwezigheid van gezichtsuitdrukking, spraakontoegankelijkheid en onvermogen te staan of lopen. Extreem evenwichtsverlies en "bevriezing" tijdens lopen leiden tot frequente vallen.

Cognitieve en gedragsproblemen

Patiënten ervaren verwarring, geheugenverlies, hallucinaties, wanen, depressie en angst. Ongeveer 20-25% ontwikkelt dementie die dagelijkse activiteiten serieus verstoort.

Autonome zenuwstelselstoornissen

In het eindstadium: incontinentie, obstipatie, orthostatische hypotensie (bloeddrukking bij opstaan) met valrisico.

Slik- en voedingsproblemen

Verslechterde slikreflex leidt tot verstikkingsgevaar, kwijlen en onvermogen spugen te slikken. Sondevoeding kan noodzakelijk worden.

Medicatieproblemen

De reactie op medicijnen wordt onvoorspelbaar: sneller slijten, onvoldoende symptoomcontrole, hogere doses nodig. Bijwerkingen zoals dyskinesie (oncontroleerbare kronkelende bewegingen) kunnen even disableerend zijn als de ziekte zelf.