Congenitale afwijkingen van het centrale zenuwstelsel ontstaan door storingen tijdens de foetale groei in de baarmoeder. Chromosomale afwijkingen, moederlijke ziekten en drugsmisbruik kunnen de normale hersenontwikkeling beïnvloeden. Hieronder de meest voorkomende aandoeningen.

Craniosynostose: te vroeg gesloten schedelbeenderen

De schedelhechtingen sluiten te vroeg, waardoor de hersenen niet normaal kunnen groeien. De druk neemt toe in de nog open hechtingen, wat leidt tot abnormale vorming en mogelijke hersenschade. Vroege chirurgische interventie is vaak nodig.

Cerebrale parese: bewegingsstoornis door hersenontwikkelingsstoornis

Genetische mutaties en deleties verstoren de hersenontwikkeling. Het brein coördineert bewegingen slecht – niet de spieren zelf zijn het probleem. Pasgeborenen met zuurstoftekort krijgen zelden cerebrale parese; de meeste kinderen worden ermee geboren en de diagnose volgt vaak pas maanden of jaren later.

Septo-optische dysplasie: afwijkingen aan de middenlijn

De structuren langs de middenlijn van de hersenhelften (oogzenuw, hypofyse) zijn onderontwikkeld of ontbreken. Dit leidt tot visuele problemen en hormonale stoornissen.

Microcephalie: te kleine hersenen

De hersenschors groeit niet of stopt te vroeg. Genetische afwijkingen (Downsyndroom, chromosomale afwijkingen), alcohol/drugs, en moederlijke infecties (rodehond, waterpokken, CMV) zijn bekende oorzaken.

Multidisciplinaire langdurige zorg

Kinderen met abnormale hersengroei hebben een levenslange, gecoördineerde aanpak nodig: ouders, kinderartsen, neurologen, therapeuten en maatschappelijke ondersteuning samen. Vroege herkenning en interventie verbeteren de levenskwaliteit aanzienlijk.