Er is geen enkele test die Parkinson definitief kan diagnosticeren. Specialisten combineren: symptomen, lichamelijk onderzoek, reactie op medicatie (levodopa) en soms beeldvorming.

Lichamelijk onderzoek

Vroeg/mild: niet alle symptomen zichtbaar. 5-10% krijgt aanvankelijk verkeerde diagnose. Arts kijkt naar:

• Bradykinesie (traagheid): minder mimiek, minder spontane beweging, schuifelende gang.
• Trillen (rusttriller): vaak begint in één vinger, in rust.
• Stijfheid (rigiditeit): minder armslingeren bij lopen.
• Houdingsinstabiliteit (slecht evenwicht): komt later dan de bovenstaande.

Symptomen zijn meestal erger aan één zijde.

Levodopa-test

Parkinson = verlies van dopaminecellen. Levodopa (L-dopa) vervangt dopamine tijdelijk → symptomen verbeteren. Deze "challenge test" helpt bij diagnose, maar bij heel vroege/milde ziekte werkt het soms niet. Bijwerkingen (misselijkheid, lage bloeddruk) worden voorkomen door voorbehandeling met domperidon of combinatie carbidopa-levodopa.

Beeldvorming

Geen definitieve scan. Maar SPECT-scan (dopaminetransporter) kan trillen van Parkinson scheiden van essentiële trilling. MRI kan helpen bij differentiaaldiagnose met andere atrofieziektes.

Differentiaaldiagnose

Andere aandoeningen met overlap: vasculair parkinsonisme, multisysteematrofie (MSA), progressieve supranucleaire verlamming (PSP). Aanwijzingen *tegen* Parkinson: vroege val/evenwichtsproblemen, symmetrische symptomen, snelle progressie, geen trilling, vroege autonoomestoornissen (urine/darm, erectie, orthostatische hypotensie), geen reactie op levodopa.

Een grondige, multidisciplinaire aanpak leidt tot de juiste diagnose en behandeling.