Obesitas (13-32% bevolking) drijft onderzoek naar hormoontherapieën. Chirurgie werkt maar heeft risico's. Kunnen hormooninjecties een veiliger alternatief zijn?

Leptine

Leptine = verzadigingshormoon. JAMA-studie (1999): zwaarlijvigen injecteerden 4 weken leptine of placebo → gewichtsverlies bij *alle* leptine-gebruikers. Alleen bijwerking: kleine injectiewonden. Belovend, maar nog experimenteel.

Ciliaire neurotrofische factor (CNTF)

Stimuleert LH, prolactine – betrokken bij voortplanting én gewichtsregulatie. 12-weken studie: dagelijkse injecties → gewichtsverlies vs. placebo. Maar: veel bijwerkingen (vooral injectiereacties, niet hormoon zelf).

YY3-36 (PYY)

Ondrukt eetlust. NEJM-studie (2003): eenmalige injectie → minder calorieën gegeten door *alle* proefpersonen (obesitas + gezonde gewicht). Geen negatieve reacties. Zeer belovend.

Experimenteel: Schildkliervrijmakend hormoon (TRH) & Exendin-4

TRH: Muisstudie (2010): langdurige toediening → gewichtsverlies, vetafbraak, geen nadelige effecten.
Exendin-4: Houdt voedsel langer in maag → minder honger. Rattenstudie (2011, 10 weken): gewichtsverlies bij obesitas. Effect vereist occasionele "drug holidays"; combinatie met YY3-36 leverde geen extra winst.

Deze hormonen zijn nog *niet* getest op mensen. Dierresultaten zijn hoopvol, maar menselijke trials ontbreken. De toekomst van afvallen ligt misschien in hormonale regulatie – maar we zijn er nog niet.