Twee theeën, twee antioxidantenprofielen

Groene thee (Camellia sinensis, ongefereementeerd): hoog in catechinen, met name EGCG. Krachtige antioxidanten die in vitro kankercelgroei remmen, apoptose induceren, en LDL-oxidatie tegen gaan.

Rooibos (Aspalathus linearis, gefereementeerd, kafeïnevrij): uniek hoog in aspalathine en nothofagine – dihydrochalcones, een andere polyfenolklasse. Sterk vasculo-beschermend, anti-inflammatoir, mogelijk antidiabetisch (verbetert glucoseopname).

ORAC-waarden: een ruwe maatstaf

ORAC (Oxygen Radical Absorbance Capacity) meet totale antioxidantcapaciteit in de proefbuis.

• Gebrouwen groene thee: ~1.250 μmol TE/100 ml
• Gebrouwen rooibos: ~725-1.110 μmol TE/100 ml

Let op: ORAC voorspelt niet direct in vivo gezondheidseffect. Biobeschikbaarheid, metabolisme, synergie met andere voedingsstoffen tellen meer. USDA adviseert ~5.000 ORAC-eenheden/dag uit gevarieerde bronnen.

Complementair, niet concurrent

Elke antioxidantklasse neutraliseert verschillende reactieve zuurstof-/stikstofsoorten en werkt in verschillende cellulaire compartimenten. Het combineren van groene thee (catechinen) en rooibos (aspalathine) – of gewoon een gevarieerd dieet met fruit, groenten, noten, specerijen – dekt een breder spectrum oxidatieve stress.

Praktisch advies

• Groene thee: 's ochtends/middags (cafeïne, focus, metabolisme).
• Rooibos: 's avonds (kafeïnevrij, ontspannend, mogelijk betere slaapkwaliteit).
• Beide: rijk aan polyfenolen, caloriearm, hydraterend.
• Kwaliteit: losse bladeren > zakjes; biologisch voorkeur; niet te lang trekken.

Conclusie

Geen 'winnaar'. Groene thee en rooibos bieden unieke, complementaire antioxidantenprofielen. Variëren is de beste strategie voor maximaal bescherming tegen oxidatieve stress en leeftijdsgerelateerde ziekten.