Stabiliteit door feedback

Feedbacklussen handhaven stabiele interne omstandigheden (bloedglucose, osmoregulatie, bloedchemie). Twee typen:

Negatieve feedback (meest voorkomend)

Vergelijkbaar met thermostaat: afwijking van setpoint → tegengestelde reactie. Voorbeeld: lichaamstemperatuur daalt → hypothalamus activeert rillingen (warmteproductie); temperatuur stijgt → hypothalamus activeert zweten (warmteafgifte). Bloedglucose: stijgt → bètacellen scheiden insuline af → glucose daalt; daalt → alfacellen scheiden glucagon af → glucose stijgt. Negatieve feedbacklus houdt balans.

Positieve feedback (versterkend)

Afwijking wordt versterkt, systeem naar extreem gedreven. Voorbeeld: bevalling. Contracties → oxytocine vrijgave → meer contracties → cyclus tot kind geboren. Zeldzaam in fysiologie, functioneert om een proces af te ronden.

Feedback-inhibitie (biochemisch)

Eindproduct van een metabole route remt een enzym hoger in de route (allosterische remming: molecuul bindt, enzym vorm verandert, activiteit daalt). Omkeerbaar: bij minder remmer herstelt activiteit.

Samenvattend

Negatieve feedback = homeostase; positieve feedback = afronding van een eenmalig proces.