Suiker is een paradox: buiten het lichaam een krachtig antimiddel (wondgenezing, conserveermiddel), binnen het lichaam een groeimiddel voor bacteriën en belasting voor het immuunsysteem.

Extern: wondgenezing en conservatie

• Wonden/honing: Suiker trekt vocht uit bacteriën (osmose) → doodt ze. Vermindert zwelling, voorkomt korst, stimuleert nieuw weefsel. Honing (vooral Manuka) wordt medisch gebruikt voor brandwonden, ulcera.
• Conserveermiddel: In jam, siroop, gezouten vis/vlees: suiker bindt water → bacteriën/schimmels kunnen niet groeien.

Intern: de keerkant van de medaille

Immuunsysteem

Witte bloedcellen hebben vitamine C nodig om bacteriën te vangen/vernietigen. Suiker (glucose) en vitamine C hebben vergelijkbare structuur → concurreren om dezelfde transporteurs in celmembraan. Hoog suikergehalte → minder vitamine C in witte bloedcellen → verminderde bacteriedodende capaciteit (tot 75% reductie na 100g suiker, ~2-5 uur lang).

Mondgezondheid

Mondbacteriën fermenteren suiker → zuren (melkzuur, etc.) → tandemailt ontkalking → karies. Speeksel buffert niet voldoende bij frequente suikerinname.

Darmflora en infecties

Hoog suikerdieet bevordert pathogene gisten (Candida) en bacteriën in darmen → dysbiose, verhoogde darmdoorlaatbaarheid, systemische ontsteking.

Conclusie

Suiker is een gereedschap, geen voedsel. Gebruik het extern (wonden, conservatie) of in zeer kleine hoeveelheden. Dagelijkse hoge inname ondermijnt je afweer en voedt de vijand. Kies voor natuurlijke zoetheid uit fruit (met vezels/antioxidanten) en beperk toegevoegde suikers maximaal.