Gezondheidsverschillen in hartziektes zijn deels te verklaren door culturele factoren: voedingspatronen, bewegingsgewoonten, gezondheidsgedrag. Niet-blanke bevolkingsgroepen in de VS lijden onevenredig aan ziekte, invaliditeit en vroege dood.

Voedingspatronen

• Groente, fruit, vezels, foliumzuur, volle granen → lager CHD-risico (Hu, 2002).
• Marine dieet (hoge omega-3, Inuit-populaties) → lagere ischemische hartziektesterfte (Dewailly, 2001).
• Misloop tussen moderne voeding en Paleolithisch genoom → obesitas, hypertensie, diabetes, atherosclerose (O'Keefe & Cordain, 2004).

Bewegingsgewoonten

Aërobe activiteit verlaagt vroege sterfte en invaliditeit door CVD. Culturele, milieu- en sociaaleconomische factoren bepalen bewegingsniveau (Eyler, 2002). Etnische minderheden en lage inkomens: hoogste CVD, laagste vrijetijdsbeweging. Veranderende bewegingspatronen verklaren maatschappelijke verschillen in ziekterisico (Dressler, 2004).

Gezondheidsgedrag

Culturele krachten vormen communicatie en gezondheidsgedrag (screening, artsbezoek, therapietrouw) (Singelis & Brown, 2006). Zorgadvieseffectiviteit is gedragsmatig bepaald (Mohit, 2001). In VS: vrouwelijke minderheden hoogste CVD-sterfte, laagste risicobewustzijn (AHA). Cultureel competent preventief onderwijs probeert dit te verminderen.