Perifere weerstand = weerstand van bloedvaten tegen bloedstroom. Tijdens rust: weinig bloed naar niet-werkende spieren (arteriolvernauwing). Tijdens inspanning: arteriolen verwijden → tot 20x meer bloedstroom naar actieve spieren (Univ. Washington).

Effect van oefeningstype

• Ritmische aërobe (rennen, fietsen): arteriolen dilateren → perifere weerstand daalt → betere zuurstoftoevoer.
• Anaërobe/zwaar (gewichten): spiersamentrekking remt/stopt bloedstroom → perifere weerstand stijgt tijdens inspanning.
• Isometrisch (planken, vasthouden): langdurige samentrekking → hoogste perifere weerstand, bloedstroom bijna stilstaan.

Begrip van deze dynamiek helpt trainingseffecten te optimaliseren en risico's (bijv. bloeddrukpijken bij krachttraining) te managen.