Rugpijn is een van de meest voorkomende redenen voor een huisartsbezoek. Hoewel spierverslappers vaak als eerste keus worden voorgeschreven, tonen studies aan dat ze niet effectiever zijn dan paracetamol of NSAID's. Ook is er geen bewijs dat één spierverslapper superieur is aan een ander. De keuze hangt voornamelijk af van het bijwerkingenprofiel en de patiëntvoorkeur.

Cyclobenzaprine (Flexeril)

De meest voorgeschreven spierverslapper. Het grootste effect wordt gezien in de eerste vier dagen; de meerderheid van de patiënten rapporteert na twee weken verbetering. Of dit toe te schrijven is aan het medicijn of aan het natuurlijk verloop van rugpijn, is onduidelijk. Veelvoorkomende bijwerkingen: vermoeidheid, droge mond, duidelijke sedatie. Artsen benutten de kalmerende werking vaak om pijnlijke spierspasmen 's nachts te verlichten.

Methocarbamol (Robaxin)

Een goedkope optie die minder sedatie geeft dan cyclobenzaprine. Studies tonen geen superieure effectiviteit ten opzichte van andere spierverslappers, maar het is een bruikbare keuze voor patiënten die de slapheid van cyclobenzaprine niet verdragen.

Metaxalone (Skelaxin)

Sinds 2003 goedgekeurd door de FDA. Het wordt over het algemeen beter verdragen met minder vermoeidheid, duizeligheid en slaperigheid. Een nadeel is de hogere kosten en het ontbreken van een generiek alternatief.

Overige spierverslappers

Diazepam (Valium), carisoprodol (Soma), orfenadrine (Norflex) en chlorzoxazon (Parafon Forte) worden ook voorgeschreven voor korte termijn. Ze zijn niet effectiever dan de bovenstaande middelen. Diazepam en carisoprodol dragen een risico op fysieke afhankelijkheid en misbruik en moeten met grote voorzichtigheid worden gebruikt.

Conclusie

Er is geen "beste" spierverslapper voor iedereen. De keuze moet individueel worden gemaakt, rekening houdend met bijwerkingen, kosten, comorbiditeit en patiëntvoorkeur. Niet-medicamenteuze benaderingen (fysiotherapie, beweging, warmte/koude) blijven de hoeksteen van de behandeling van aspecifieke lage rugpijn.