
Tijdens hardlopen verbrandt het lichaam vet, koolhydraten en (in mindere mate) eiwitten. Spierweefsel zelf is de motor die beweegt, niet de brandstofbron. Dr. Tim Noakes (Lore of Running) bevestigt: submaximale training verhoogt zelfs spiermitochondriën en vezels.
De pijn na een lange/zware run (DOMS) komt door microscopische scheuren in spiervezel (mitochondriale membranen scheuren). Dit is een ontstekingsreactie op cellulaire schade, niet vertering van spier als brandstof.
Alleen als glycogeenvoorraden volledig op zijn (ultra-endurance, >3-4 uur intens), kan het lichaam aminozuren uit skeletspieren omzetten tot glucose (gluconeogenese). Dit is een noodsituatie, geen standaard.
Perencider en allergieën: histamine-intolerantie of pollen-syndroom?
Rhodiola rosea: adaptogeen met bewijs voor stress, uithouding, cognitie – veilig profiel
Stadium 4 hersenkanker (graad IV): kenmerken, typen en prognose
Witte pioenroos thee: gezondheidsvoordelen en wetenschappelijke onderbouwing
Oefeningen om baby in goede positie te brengen (stuitligging/transversaal)
Overzicht van botaandoeningen: van osteoporose tot botkanker
Ischias managen: praktische stappen voor pijnverlichting en herstel
Massagetherapie bij torticollis (wrangnek): protocol en follow-up
Gezondheid en Ziekte © https://www.gezond.win