De "terrible twos" zijn bekend, maar bij ADHD-kinderen groeien gedragsproblemen in frequentie en ernst – ze "groeien er niet uit". Op 3-jarige leeftijd, wanneer kleuterschool optie wordt, zijn er duidelijke signalen.

Normaal vs. ADHD: een kwestie van mate en impact

Alle peuters hebben momenten van ontspande aandacht/gedrag. Bij ADHD: zo frequent/ernstig dat **dagelijks functioneren** wordt gestoord. Diagnose vaak later, maar probleem kan al op 3-jarige leeftijd zijn. Verschil maken = begrijpen wat kind motiveert en wanneer hulp nodig is.

Aandacht: korter, selectiever

Normaal: paar minuten concentreren, langer met ouder. ADHD: nog sneller aflopen, beperkt tot favoriete activiteiten (video's, worstelen, speeltuin). Gesprekken onderbroken door stimuli.

Details, instructies, voltooien: de valkuilen

• Moeite met details, gemakkelijk afgeleid, onzorgvuldig
• Dingen vergeten/verliezen, taken niet afmaken
• Luisteren/volgen/gehoorzamen mislukt
• Vermijden taken met langdurige mentale inspanning

Hyperactiviteit-impulsiviteit: altijd in beweging

Peuters zijn actief, ADHD-kinderen **ongelooflijk** hyperactief. Impulsiviteit eveneens vergroot. Resultaat: constant onderweg, niet stil zitten, ongevallen. Opgewonden → uren om te rusten.

School/opvang: de echte test

• Overdreven spraakzaam
• Moeite met rustig spelen
• Wachten/afwisselen mislukt
• Anderen storen

Slaap: de verborgen verergerder

ADHD-peuters: slaapproblemen → overdag onoplettend/prikkelbaar → verslechtert alle symptomen. Slaapcyclus doorbreken = prioriteit.

Agressief/verwoestend gedrag

Dr. Jim Chandler (kinderpsychiater): ADHD-kinderen "breken voortdurend dingen", soms opzettelijk, vaker dan anderen. Uit de hand: gillen, bijten, duwen, knijpen bij beheerspogingen.

Ouders/leraren kennen het kind best

Elk kind anders. Als waarschuwingssignalen herkend: bespreek met kinderarts over behandelopties.