Afwezigheid ≠ afwezigheid van liefde

Kinderen in gezinnen met één of twee afwezige ouders (scheiding, overlijden, militair dienst) *moeten* hun vragen mogen stellen. Zonder schuldgevoelens. Open lijnen bouwen vertrouwen – geen onderwerp is taboe.

Leeftijdsgerechte antwoorden

• Jong: "Waar is papa/mama?" → "Sommige kinderen wonen bij papa en mama, sommigen bij één van beide." Of: "We kunnen niet goed opschieten, iedereen is gelukkiger zo."
• Ouder: meer details, maar altijd op *hun* zorgenniveau (Deborah Roth Ledley, Ph.D.).

Betrokken blijven als afwezige ouder

Technologie helpt: foto's, video-bellen, mailen, dagelijkse/wekelijkse vaste "afspraak". Verrassingskaartjes/cadeautjes. Laat weten: "Ik denk aan jou."

Wanneer extra hulp nodig is

Gedragsverandering, cijfers dalen, in zich opgaan, moeite gevoelens uiten. Overgangen (schoolwissel, puberteit) kunnen communicatie tijdelijk dichten. Raadpleeg kinderarts → eventueel vertrouwenspersoon/therapeut.

Ondersteuningsgroepen: niet alleen

Vooral bij militair dienst of gedetineerde ouder. Anderen in dezelfde situatie ontmoeten → herkenning, tips, emotionele steun voor kind, ouder, partner. Veilige ruimte om gevoelens te delen = brug over communicatiekloof.