Bloedstolling is een precies geordende cascades van enzymatische reacties. Het lichaam bereidt voor door het beschadigde vat te vernauwen. Bloedplaatjes vormen een tijdelijke prop, daarna volgen drie fasen:

Fase 1: Protrombine-activator vorming

Een enzymreeks activeert factor X. Factor X + calciumionen + trombocytenfactor 3 (van bloedplaatjes) + factor V (eiwit) → protrombine-activator. Langzaamste fase; start direct na letsel.

Fase 2: Trombine vorming

Protrombine-activator + protrombine (plasma-eiwit) → trombine (enzym). Trombine zet de cascades door naar de volgende stap.

Fase 3: Fibrine-netwerk (het echte stolsel)

Trombine zet fibrinogeen (lever-eiwit in plasma) om in fibrine: lange, plakkerige moleculen die de bloedplaatjesprop verbinden tot onoplosbare massa. Factor XIII versterkt het netwerk. Na 1,5-1 uur trekt het stolsel samen voor extra stevigheid.