Dijbeenspalken (shin splints) veroorzaken pijn aan de mediale zijde van het dijbeen, waar de abductorspieren aanhechten. Veelvoorkomend bij hardlopers en sporters in zware disciplines. MRI-scans helpen de oorzaak te bevestigen – meestal een stressfractuur. Behandeling richt zich op rust, pijnbeheersing en geleidelijke hervatting van activiteit.

Vervangende activiteiten (crosstraining)

Volledige immobilisatie wordt afgeraden door risico op spieratrofie, stijfheid en conditieverlies. De American Academy of Family Physicians adviseert niet-belastende alternatieven als zwemmen en fietsen. Keer geleidelijk terug naar de uitlokkende sport.

Splints en beugels

Verschillende typen stabiliseren het been. Bij intacte enkels kan een buisvormige splint over dij en knie worden toegepast, verstelbaar voor zwelling en hygiëne. Meestal 2-3 weken gedragen na stressfractuur wanneer operatie nodig is.

Gips

Nodig bij verplaatste fracturen. Luchtgevulde gipskasten zijn aanpasbaar naarmate zwelling afneemt en staan beperkte training toe. Trageduur: 6-8 weken.

Chirurgie

Bij ernstige fracturen zonder gewrichtsbetrokkenheid kan chirurgische fixatie met nagels/staven effectief zijn, vooral voor topsporters. Bij gewrichtsbeteiligung is uitgebreidere osteosynthese nodig, met revalidatie van maanden tot een jaar.