Hartefficiëntie is de verhouding tussen het werk van het hart en de benodigde energie. Cruciaal voor diagnostiek van cardiopathieën, hypertensie, hartfalen. Invasief (hartcatheterisatie) of niet-invasief (PET-scan) meetbaar. Belangrijk om te meten in rust en na inspanning voor complete evaluatie.

Principe

Het hart heeft energie nodig voor bloempomping (oxidatie van glucose/vetzuren). Moeilijk direct te meten; daarom wordt zuurstofverbruik van hartcellen gebruikt als maat voor energieverbruik. Werk/output = functioneren van ventrikels, uitgedrukt in ventrikulair slagwerk. Normale hartefficiëntie: 20-25%.

Berekening (basisformule)

Slagvolume = hoeveelheid bloed per slag × hartslag (BPM). Verhouding slagvolume / gemiddelde arteriële bloeddruk = hartefficiëntie.

Invasieve techniek

Formule: mVO₂ = H + EW (mVO₂ = zuurstofverbruik, H = warmte, EW = extern werk). Zuurstofgehalte berekend uit Hb-concentratie, zuurstofsaturatie, bindend vermogen. Warmte via katheter-thermistoren. Extern werk via geleidingskatheters.

Niet-invasieve techniek (PET-scan)

Zuurstofverbruik via injectie C-acetaat en meting klaringssnelheid met PET. Dit geeft metabolische index (hartefficiëntie). Bloeddruk en hartslag gemeten voor injectie. Verhouding C-acetaat / tijd van rust-BPM tot post-test hartslag = slagvolume/hartoutput.