Een maagzweer is pijnlijk maar meestal ongevaarlijk. Een 'leverzweer' is echter vaak een leverabces – een gevulde puist in de lever – en vereist dringende medische behandeling om sepsis en dodelijke gevolgen te voorkomen. Wie risico loopt, moet de waarschuwingssignalen kennen.

Verschil tussen maagzweer en leverabces

Soms groeit een maagzweer (in maag, twaalfvingerige darm of slokdarm) door naar de lever. Vaker is een 'leverzweer' eigenlijk een leverabces: een geïnfecteerde, met pus gevulde holte in de lever zelf.

Oorzaken van een leverabces

Een leverabces ontstaat door een infectie die vanuit de buikholte, het bloed of de galwegen de lever bereikt. Mogelijke uitgangspunten zijn:

• Endoscopie van het galsysteem
• Trauma aan de lever
• Blinddarminfectie, diverticulitis of een geperforeerde darm

Meestal zijn meerdere bacteriesoorten betrokken, zoals Bacteroides, Enterococcus, E. coli, Klebsiella, Staphylococcus of Streptococcus.

Symptomen

Bij een leverabces kunnen voorkomen:

• Pijn in de bovenbuik (vaak rechts)
• Verlies van eetlust, misselijkheid, braken, onverwacht gewichtsverlies
• Donkere urine, kalkachtige ontlasting, geelzucht (gele huid/ogen)
• Koorts, kouderillingen, algemene zwakte

Als een maagzweer in de lever is uitgegrooid, is maag-darmbloeding het meest voorkomende teken.

Diagnose

Artsen gebruiken:

• Endoscopie (bij maagzweeruitzaaiing)
• Leverbiopsie, echografie of CT-scan (bij abces)
• Bloedonderzoek: verhoogde leukocyten, bloedkweken, leverfunctietesten

Behandeling

De standaardbehandeling is chirurgische drainage van de pus, gevolgd door 4 tot 6 weken intraveneuze antibiotica. Soms volstaat alleen antibiotica. Maagzweren worden behandeld met antibiotica en maagzuurremmers. Een onbehandelde leverabces kan fataal lopen – negeer symptomen nooit.