Verhoogd risico in zwangerschap

Hormonale verschuiving (hoger oestrogeen), veranderde vaginale flora, verlaagde immuunactiviteit → vaker vulvovaginale candidiasis (VVC).

Waarom geen zelfmedicatie?

1. Diagnose onzeker: Symptomen (witte afscheiding, jeuk, branden) overlappen met bacteriële vaginose, verhoogde zwangerschapsafscheiding, andere infecties. Foute behandeling = onnodige risico's.
2. Gebrek aan bewijs: Probiotica/borzuurzetpillen: geen adequaat onderzoek bij zwangere vrouwen. Cochrane (2017): probiotica + antifungale middelen → hogere kuurquote, maar studie niet bij zwangeren.
3. Veiligheidsrisico's borzuur: Clinical Maternal-Fetal Medicine adviseert af: onbekende effecten op foetus.
4. Risico's onbehandelde VVC: Vroeggeboorte, laag geboortegewicht, orale gist bij baby (soor), vruchtwaterinfectie.

Wat WEL doen?

1. Bel verloskundige/huisarts bij symptomen. Eenvoudige test bevestigt/uitsluiten VVC.
2. Direct bellen bij koorts, rillingen, stinkende afscheiding, buik/pijn.
3. Standaardbehandeling: 7 dagen intravaginale antimycotica (eerste keer), 14 dagen (recidief). Over het algemeen veilig in zwangerschap. Orale antifungale middelen meestal vermeden.
4. Hygiëne: Katoenen ondergoed, geen douches/geparfumeerde producten, van voren naar achter afpoetsen.

Let op

Gist moeilijker te behandelen in zwangerschap, hoger recidiefriscico. Volledige kuur volgen. Partnerbehandeling meestal niet nodig.