David Karp (Boston College) noemt psychische aandoeningen "besmettelijke ziekten": niet alleen de patiënt lijdt. Met een bipolaire partner is dagelijks leven een achtbaan, humeur onvoorspelbaar. Maar het huwelijk is niet voorbij. Samenwerken om de relatie te behouden is mogelijk.

1. Volg het spectrum van haar ziekte

Zorgvuldig observeren: ergste en beste stemmingen kennen → beter begrip, voorbereiding op snelle veranderingen, minder verrassingen.

2. Ga mee naar doktersafspraken

Medisch en psychiatrisch. Vraag oplossingen, triggers, medicatie. Zorg dat partner en dokters akkoord gaan met je aanwezigheid. Leer de ziekte kennen.

3. Vergelijk haar niet met anderen

Als diagnose bekend was bij daten/trouwen: vergelijk niet met andere vrouwen. Dat maakt boos. Laat weten: ik accepteer je, ik wil je liefhebben en door de ziekte heen werken.

4. Neem tijd voor jezelf

Zorgen voor bipolaire partner is uitputtend. Ontsnap: hobby, sport, therapie. Opladen maakt je beter bestand tegen episoden.

5. Neem uitbarstingen niet persoonlijk

In diepe dal: pijnlijke dingen zeggen, uithalen. Dit is de ziekte, niet zij. Ze houdt van je, is dankbaar voor steun (ook als het niet lijkt). Troost jezelf: ze bedoelt het niet zo.

6. Praat met de kinderen

Leg uit dat mama een aandoening heeft. Ze hoeven zich niet gekwetst/boos te voelen door uitbarstingen. Verzeker: ik doe alles om te helpen, maar ze heeft hersteltijd nodig.